پایگاه خبری تحلیلی | نیک رو

در سوگِ نبی جهان سیه می پــوشد در سینه، دل از داغِ حسن می جوشد از ماتم هشتمین امام معصوم هر شیعه زِ درد، جام غم می‌نوشد   پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، پیش از آغاز بحث برخود فرض و واجب می دانم سالروز رحلت ...

پايگاه خبری تحليلی «نيک رو»، گزارش‌های اخیر رویترز درباره بحران ذخایر موشک‌های رهگیر آمریکا و تلاش واشنگتن برای بازسازی زرادخانه پاتریوت، در کنار خبر صدور مجوز فروش هزاران رهگیر به کشورهای عربی خلیج فارس، ...

پايگاه خبری تحليلی «نيک رو»، با بررسی خبرها و مواضع رسمی و تحلیل‌های منتشرشده درباره «پیمان دفاعی مکه»، اگر بخواهیم به یک تحلیل راهبردی و چندلایه برسیم، باید از دو ساده‌سازی پرهیز کنیم: نخست اینکه ...

دست برتر ایران را نباید به معنای شکست نظامی آمریکا تعبیر کرد. چنین تعبیری ساده‌سازی مسئله است. دست برتر ایران در این است که تهران توانسته است هزینه‌های تصمیم آمریکا را افزایش دهد.

کنترل ایران بر تنگه هرمز و تاثیر پذیری باب‌المندب نشان می‌دهد که چگونه ژئوپلیتیک جغرافیایی بر اقتصاد کلان جهانی (Global Macroeconomics) غلبه می‌کند. بستن یا ناامن کردن این دو گلوگاه، تورم جهانی و قیمت انرژی را به شکلی هدایت می‌کند که هزینه‌های سیاسی آن مستقیماً به جوامع غربی و افکار عمومی آمریکا سرایت می‌کند.

تاریخ روابط ایران و آمریکا نشان می‌دهد که بسیاری از تصمیم‌های راهبردی واشنگتن نه بر پایه شناخت دقیق از واقعیت‌های ایران، بلکه براساس برآوردهای خوش‌بینانه و آرزوهای سیاسی اتخاذ شده است.

اگر راهبرد جدید فشار بر ایران، بر فرسایش اقتصادی، عملیات روانی و تضعیف اعتماد عمومی استوار باشد، پاسخ مؤثر نیز باید از همان نقطه آغاز شود که دشمن آن را هدف گرفته است.

درد و رنج فلسطین، برای دهه‌ها، تپش عاطفی قلب جهان عرب بوده است. از کازابلانکا تا بغداد، میلیون‌ها نفر شعار سر داده‌اند، پرچم به اهتزاز درآورده‌اند و بر آوارگی برادران فلسطینی خود گریسته‌اند. با این حال، هنگامی که طی حملاتی دیوانه وار، غزه را با خاک یکسان کرد، محله‌ها را به خاکستر و کودکان را به آمار تبدیل نمود، پاسخ جهان عرب به این آزمایش نهایی، سکوتی کرکننده و نابخشودنی بود.

بیانیه هیئت‌رئیسه مجلس خبرگان رهبری را نمی‌توان صرفاً یک متن تشریفاتی یا واکنشی دانست؛ بلکه این بیانیه، از منظر سیاست‌گذاری کلان، نوعی «سند جهت‌گیری» برای شرایطی است که نویسندگان آن، کشور را در یک نقطه عطف تاریخی و امنیتی ارزیابی کرده‌اند.

ریشه‌ی اصلی خشم و سرخوردگی ترامپ از ایران، نه به خاطر رفتارهای خاص ایران، بلکه به دلیل ناتوانی مزمن و تاریخی آمریکا در درک ماهیت انقلابی، ایدئولوژیک و ساختار قدرت غیرمتمرکز اما منسجم در ایران است.

آنچه امروز در برابر چشم جهان قرار گرفته، صرفاً داستان تهدیدهای مکرر ترامپ و عقب‌نشینی‌های او نیست. مسئله بزرگ‌تر، تغییر تدریجی محاسبه قدرت در غرب آسیاست.

موفقیت نسبی ایران در برابر جنگی که شش ماه پیش از سوی آمریکا و اسرائیل آغاز شد، نشان داده است که بمب اتم شاید مؤثرترین ابزار در زرادخانه جمهوری اسلامی نباشد.

بررسی مجموعه شواهد نشان می‌دهد که روایت «ترامپ صرفاً برای فرصت دادن به دیپلماسی حمله را لغو کرد» برای توضیح کامل این رخداد کافی نیست. واقعیت پیچیده‌تر است.

لیبرالها این اقدام را همسو با خواست غرب برای محاصره ایران، ولی ناشی از ساده لوحی در برابر لابی همسایگان شمالی میدانند و آن را یک «شکست تمام عیار» در دیپلماسی اقتصادی ارزیابی می کنند که برخلاف شعار تعامل، به بسته تر شدن فضا و تقویت محور مقابل (ناتو/اسرائیل) در مرزهای ایران دامن زده است.