پایگاه خبری تحلیلی | نیک رو

پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، چهل روز گذشت؛ اما برای ملتی که سال‌ها با نام، نفس و حضور رهبر مجاهد خویش زیسته است، هنوز باور رفتن دشوار است. چهل روز از عروج مظلومانه فقیه مجاهد، عالم بصیر و قائد شهید انقلاب اسلامی، ...

یکم)دامِ قیاس،ترازویِ کژ در محکمه‌ی ذهن پايگاه خبری تحليلی «نيک رو»، انسان، به حکمِ غریزه، همواره در پیِ درکِ جهان از دریچه نگاه و قضاوت «خویشتن» است. اما این «خویشتن»، هم‌زمان که ابزارِ شناخت ...

هر گران‌سازیِ بی‌ضابطه، یک کودتای خاموش است؛ هر توزیع عادلانه، یک سنگر مقاومت. دشمن از سال ۱۳۳۲ تا ۱۴۰۵ ( ۱۹۵۳ تا ۲۰۲۶)، همواره به‌دنبال شکستن اراده‌ی ملی از طریق «عامل داخلی» بوده است.

رفاه داخلی ایالات متحده مستقیماً با قدرت نظامی‌اش در حفظ هژمونی دلار گره خورده است. در یک چرخه معیوب، ثروتی که از کشورهای جهان (به واسطه ذخیره دلار) استخراج می‌شود، صرفِ تأمین هزینه‌های نظامی می‌شود تا امنیتِ همین نظامِ دلار‌محور تضمین شود.

بزرگ‌ترین خطای هر تحلیل یک‌جانبه آن است که «جمهوری اسلامی» و «ایران» را یک مفهوم واحد فرض کند. ایران بزرگ‌تر از هر دولت و نظام سیاسی است.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، با اعلام اینکه «تنگه هرمز قلمرو آمریکا» است و در روزهای آینده تصمیم به الحاق آن به «سرزمین مادری» خواهد داد، بار دیگر به وضعیت سردرگمی و آشفتگی که مشخصهٔ طرح‌های راهبردی او در مواجهه با بحران ایران و تحولات سیاسی و نظامی آن است، بازگشته است.

بنزین ارزان، به‌تنهایی سیاست خوبی نیست؛ اما بنزین گران نیز به‌تنهایی سیاست اصلاحی محسوب نمی‌شود. مسئله اصلی ایران، ناترازی ساختاری انرژی است و قیمت تنها یکی از اجزای آن است.

ایران چاره‌ای جز حرکت به سمت بازدارندگی هسته‌ای ندارد؛ زیرا تمام مسیرهای دیپلماتیک و نظامی متعارف برای تأمین امنیت، توسط طرف مقابل مسدود شده است. تنها عاملی که می‌تواند از تجاوزهای آینده جلوگیری کند، ایجاد هراس از پاسخ هسته‌ای قهقرایی است.

تنگه هرمز آبراه ایرانی و گلوگاه انرژی جهان است. از همین رو، بسته‌ماندن یا حتی ناامن‌شدن آن، مستقیماً قیمت نفت، هزینه بیمه کشتی‌ها، زنجیره تأمین و اقتصاد کشورهای آسیایی و اروپایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

آمریکا در جنگ با ایران شکست خورده و ترامپ در بن‌بستی قرار دارد که نه تشدید جنگ و نه توافق مستقیم راه‌حلی برای آن نیست. تنها راهِ ممکن، آغاز یک «مسابقهٔ صلح» بر اساس نظریهٔ GRIT (امتیازدهی تدریجی و متقابل) است که با اعمال یک‌جانبهٔ نمادین و پاسخ‌های مشروط، به‌مرور بی‌اعتمادی را به همکاری تبدیل کند.

انتصاب محسن رضایی باید یکی از محوری‌ترین اجزای بسته جدید بازآرایی امنیت ملی ایران تلقی شود. اهمیت او فقط در این نیست که دبیر شورای عالی امنیت ملی شده است؛ بلکه در این است که هم‌زمان نماینده رهبر معظم انقلاب در شعام و دبیر شعام نیز با حکم رئیس‌جمهور است.

ایران با برنامه‌ریزی نظامی دقیق، فناوری پیشرفته و حمایت ۱۰۰ درصدی مردم خود وارد این نبرد شد. نیروهای ایرانی تسلط کامل بر تنگه هرمز دارند و موشک‌های آن‌ها مانع پیشروی ناوهای آمریکایی به سواحل می‌شود.

به نظر می‌رسد مهم‌ترین برداشت راهبردی از مجموعه این انتصابات آن باشد که ساختار تصمیم‌گیری ایران در حال آماده‌سازی خود برای مرحله‌ای فراتر از جنگ جاری است. ایران می‌خواهد در برابر آمریکا و اسرائیل نشان دهد که حتی در شرایط جنگ، ساختار تصمیم‌گیری کشور قابل بازتولید، منسجم و ادامه‌پذیر است.